ნამზეურის სეზონი в самом разгаре ამიტომაც გადავწყვიტე ჩემ  მიტოვებულ ბლოგზე რამე საინტერესო–სასარგებლო დამეწერა. დღეს კურიერში ვუყურე, ვიღაც მოზარდი დამწვარა გარუჯვის დროს, 2–3 ხარისხის დამწვრობა მიუღია. გასაგებია ყველას გვიყვარს რუჯი მაგრამ თავი არ უნდა შევაკლათ მზეს. ჩემი პოსტი ძირითადად, ზედმეტად თეთრ კანზეა გათვლილი.

ნორმალური ნამზეური მიღება ყოველთვის პრობლემაა ჩემთვის, რადგან ხორბლისფერკანიანი თუ ნამზეურს ვთქვათ 30 წუთში იღებს მე იგივე ეფექტის მისაღწევად მიწევს 3–4 დაწოლა.  ჯანმრთელი რუჯის მისაღები უმთავრესი წესი, არ დაახამდე მზეს პირველ დაწოლაზე. მიაჩვიე კანი მზეს, 20–20 წუთი თითო მხარეს თავისუფლად გეყოფა. სასურველია გარუჯვის წინა(და არა იმავე) დღეს კარგად გაიწმინდოთ კანი სკრაბით. ღამის განმავლობაში კანი აღიდგენს იმ ცხიმს რაც საჭიროა იმისთვის რომ არ დაიწვათ. ასევე ეპილაცია: ცვილით, ლაზერით ანდა მამაპაპური ბრიტვა ასევე რუჯის წინა დღეს. გარუჯული კანი გაღიზიანებული და ძალიან ნაზია ამიტომაც ჯობია 1–2 დღე დაასვენოთ. რუჯის მიღების შემდეგ სასურველია გადაივლოთ გრილი წყლით და წაისვათ დამატენიანებელი კრემი მთელ ტანზე.

რაც შეეხება რუჯის გამაძლიერებლებს, მე პირადად არასდროს მიხმარია. ხელოვნურად დაჩქარებული რუჯი ისეთივე სიწრაფით გადადის როგორც იღებ.

გადმოცემით ვიცი რომ დამწვრობის სამკურნალო ყველაზე ეფექტორი გზა არის კოლხური მალამო. ასევე სპირტი(აორთქლებისას კანს აგრილებს, და წვას ამცირებს)

გაითვალისწინეთ დამწვრობის შემთხვევაში უნდა ელოდოთ სანამ კანი ბოლომდე აგძვრებათ, ეს კი ძალიან უსიამოვნო და ულამაზო პროცესია. ამიტომაც ჯობია ეტაპობრივად, დაწვა–დაბუგვის გარეშე მიიღოთ ჯანმრთელი ნამზეური.

საერთოდ პოსტი მარტო ქალებს არ ეხებათ, მაგრამ ეს ფოტო რო არ დამედო არ შემეძლო. პატარა მიმოხილვას გავაკეთებ. ელემენტარულად (მაგალითად)რუსულ ქალებისთვის განკუთვნილ ფორუმებს  რომ გადავავლოთ თვალი, ვნახავთ უაააამრავ თემას იმის შესახებ როგორ მოვუაროთ თავს. სურათებს, რომლის შეფასებასაც ითხოვენ. კითხულობენ რა შეცვალონ საკუთარ თავში, რამდენი დაიკლონ თუ მოიმატონ. საქართველოში  ქალების ფორუმზე 20 უზერია, რომელთაც ყველაფერი აკმაყოფილებთ თავის გარეგნობაში. თითქოსდა პრობლემა არაა ხო? მაგრამ…

თუ გავალთ ქუჩაში დავინახავთ, ქალების–გოგოების უმეტესობა მსუბუქად რომ ვთქვათ მოუვლელია. ძალიან ბევრს აქვს ზედმეტი წონა. აქ კიდევ ორი უკიდურესობაა, ან მსუქნები არიან ან ზედმეტად გამხდრები(მე ამ უკანასკნელს მივეკუთვნები ). ნებისმიერ დიეტოლოგს კითხეთ, გეყვით რო წონის მომატება გაცილებით ძნელია ვიდრე დაკლება.

ზედმეტ წონასთან ბრძოლა ძალიან ძნელია. სირთულის გარდა, მას ბევრი უკუშვენებები აქ. ამიტომ თუ გადაწყვიტეთ წონის დაკლება ამ დროს კი ვიღაცამ გასწავლათ დიეტა “1 კვირაში 20 კილო” უნდა გაფრთხილდეთ. წონის მკვეთრმა ცვლილებამ შეიძლება შეუქცევადი ზიანი მიაყენოს ორგანიზმს. (ამაზე დაწვრილებით დავწერ მერე, ისევე როგორც მომატებაზე)

დიეტას რომ თავი დავანებოთ, არსებობს სხვა ხერხები მაგალითად ვარჯიში. დაახლოვებით 3 თვეა ვვარჯიშობ დილაობით. არაფერი განსაკუთრებული, მსუბუქი ფიტნესი. მიუხედავად იმისა რომ ჩემი მიზანი დაკლება კი არა პირიქით მომატებაა(სადაც საჭიროა ) ამ თვეში მიღწეულმა ცვლილებამ ჩემ მოლოდინს აშკარად გადააჭარბა. არა და ნახევარი საათიც არ ვვარჯიშობ. მეც არაადამიანურად მეზარება ამ სიცივეში ფეხების აქეთ იქით ქნევა, მაგრამ როცა ვხედავ შედეგს სტიმული მეძლევა უფრო მეტი გავაკეთო. ყველაზე მეტად ის მაკვირვებს როცა ვინმეს ვეუბნები რო ვვარჯიშობ თითქმის ყველას ერთი ერაქცია აქ. რატო? თითქოს რღაც ცუდს ვაკეთებდე ცოტა თემას გადავუხვიე და რას ვამბობდი… როცა მძიმეწონიან გოგოს ვხედავ თავში უნებლიედ მომდის აზრი, ნუთუ დღეში ნახევრი საათი არ ააქ რო თავის თავს დაუთმოს და უფრო გალამაზდეს.

ნუ კაცებში უფრო რთულად არი საქმე.  გოგოები თუ ცდილობენ მაინც რაღაც შეცვალონ ბიჭები არც კი ფიქრობენ იმაზე რო შეიძლება რაღაც შესაცვლელი ქონდეთ. ძალიან სახალისოა ბიჭის მოსმენა როცა ის წუწუნებს რა ბრტყელი უკანალი აქვთ გოგოებს, როცა თვითონვეა ფიცარივით. და რატო გგონიათ რო გოგოებს მოსწონთ ბრტყელი ბიჭები? ან ეს ჩაჩაჩული შარვლები ვინ მოიფიქრა, კაი ჯანდაბას რატო გონიათ რო უხდებათ და რაც  მთავარია რატო აცვიათ? ისედაც უფორმო ტანს საერთოდ საშინლად აჩენს. “კევინ კლაინის” 5 ლარიან ტრუსებზე კომენტარს საერთოდ არ გავაკეთებ. ნუ გგონიათ რო მამაკაცის ჰიგიენა მხოლოდ ბანაობით შემოიფარგლება, сейчас не каменный век.

ეხლა ისევ გოგოებს მივუბრუნდეთ, ძალიან მაინტერესებს ვის მოუვიდა პირველად თავში ფეხის მუხლებამდე გაპარსვა. ან რა ლოგიკა აქ საერთოდ ამ მუხლამდე გაპარსვას, ალბათ ამის იქით მაინც ვერავინ დამინახავს  ამ ლოგიკით ზამთარში წარმომიდგენია რა ბუნებრივ კოლგოტებთან გვექნება საქმე.  + ძალიან მაღიზიანებს შეკითხვა ვის ეპრანჭები( არაა აუცილებელი ჩემ მიმართ იყოს დასმული შეკითხვა) გოგო იმის გოგოა რომ ყოველთვის კარგად(შეძლებისდაგვარად) უნდა გამოიყურებოდეს. პირველ რიგში თავისთვის მერე უკვე სხვა დანარჩენისთვის.

გადავინაცვლოთ ბიჭებთან. როცა ბიჭები აკრიტიკებთ გოგოს აღნაგობას ჩაცმულობას გაიხსენეთ რას აკეთებთ თქვენ იმისთვის რო კარგად გამოიყურებოდეთ. უმეტესობა თმასაც კი არ ივარცხნის(არიან გამონაკლისები ვისაც უხდება, უმეტესობას უბრალოდ არა). როცა გოგო დადის სალონში, ეპილაციაზე, სოლარიუმში, საათობით ფიქრობს იმაზე რა ჩაიცვას, ბიჭს ელემენტარულად მანიკიურის( მანიკიური [ფრანგ.manicure, ლათ. manus ხელი და curo ვუვლი, ვასუფთავებ]-ხელის ფრჩხილების საგანგებო გაწმენდა-გაპრიალება. ) გაკეთებაც კი ეზარება. ამით იმის თქმა მინდოდა რომ როცა რაღაცას ითხოვ მინიმუმ შენც იგივე კრიტერიუმებს უნდა აკმაყოფილებდე.

რაც მინდოდა მგონი დავწერე, თუ რამე გამომრჩა  შემდეგ პოსტში განვავრცობ.

პ.ს. პოსტის მიზანი კრიტიკა არაა. იმისთვის რო ვინმე გააკრიტიკო შენ უნდა იყო სრულყოფილი, ვინაიდან სრულყოფილი ადამიანები არ არსებობენ მეც ვერავის ვერ გავაკრიტიკებ.

მიუხედავად სერიოზული სათაურისა, პოსტის თემა უფრო სასაცილოა ვიდრე სერიოზული ან დასაფიქრებელი. ამ ბოლო დროს უფრო ხშირად ვაფიქსირებ ერთ ფაქტს რომელიც მდედრობით სქესსა და უხამს ანეგდოტებს(ხუმრობებს) შეეხება. კერძოდ რაში მდგომარეობს “პრობლემა“, როცა მამრობითი სქესის წარმომადგენელი ყვება უხამს ანეგდოტს ამ შემთხვევაში მდედრი მაქსიმალურა ცდილობს არ გაიცინოს. რა არის ამის მიზეზი? პირველი, იმის შიში მოსთხოვონ ახსნა განმარტება თუ რაზე იცინის(ეს ძირითადად თინეიჯერებშია, типа ‘აჰაა გამოგიჭირე!!!’). მეორე, ვაიდა მდედრი მიხვდა ანეგდოტის შინაარს. ეს უკანასკნელი ხო ყველაზე დიდი სირცხვილია! რახან გაიცინა ესეიგი ისიც რაზეა ლაპარაკი და თუ არცოდნა არცოდვად ითვლება, მაშინ ცოდნა ცოდვაა? железная логика ვერაფეს იტყვი.

დარწმუნებული ვარ ყველა თქვენთაგანს(განსაკუთრებით ბიჭებს) ქონიათ მომენტი როცა უხამს ანეგდოტზე მოცინარე გოგოსთვის косо შეუხედია.

ყოველივე ამის შემდეგ ისღა დაგვრჩენია, იმის შიშით არ გვრცელდეს ამბავი რომ უხამს ანგდოტებზე იცინით თავი უნდა შეიკავოთ გაღიმებისგანაც კი. ვინ იცის, იქნებ ამან მომავალში, გათხოვებაში შეგიშალოთ ხელი. ვინ მოიყვანს იმ გოგოს ცოლად, ვინც ასეთ საზიზღრობას აკეთებს. მოგიწევთ სიცილისგან უარის თქმა არა და როგორც ვიცით სიცილი სიცოცხლეს ახანგრძლივებს.

პ.ს. ბოლო აბზაცი რათქმაუნდა ხუმრობით.  გაიცინეთ რაზეც გინდათ, რამდენიც გინდათ. ნუ მიაქცევთ იმ ხალხს ყურადღებაც რომელიც ვიწროდ აზროვნებს და ცდილობს ჩარჩოებში ჩაგსვათ. თქვენ პირველ რიგში საკუთარი თავისთვის ცხოვრობთ და შემდეგ უკვე სხვებისთვის. ეგოისტური წინადადებაა მაგრამ ეგრეა.

სანამ კომპიუტერთან არ ვზივარ იმდენი აზრი მიტრიალებს თავში, ბევრი რამის დაწერა მინდა მაგრამ აი ჩავრთავ თუ არა ეგრევე ყველაფერი ქრება. მეტიც, ნეგატივიზმი უფრო მოდის იმის გაფიქრებაზე რო რამ უნდა დავწერო ვიდრე პოზიტივი. ვეცდები ცოტა მოვხედო აქაურობას. იქნებ ჯერ ფურცელზე დავწერო პოსტი და მერე აქ გადმოვიტანო?! არ ვიცი…

სხვის ბლოგს რო ვკითხულობ ჩემი ობ მოკიდებული საწყალი ბლოგი მახსენდება((((

იმედია თავს მოვაბავ ამ დღეებში და დავწერ რამეს :შ

წერილი ჩემ თავს (ოღონდ წარსულში)

შესავალი ^_^

ხო და…  იმ დღეს რაღაცაზე გამახსენდა ჩემი ძველი პოსტები(რომანტიული ხასიათის) ერთ თემაში(ფორუმზე), ძლივსძლიობით მოვძებნე ის 905 წლის პოსტები და დავიწყე კითხვა. გაოგნებული ვკითხულობდი, საერთოდ ვერ ვიცანი ის ადამინი ვინც წერდა (მოიუხედავად იმისა რომ პოსტები სადღაც 1-1,5 წლის წინ იყო დაწრილი). საერთოდ ვერ მივხვდი როდის ხდებოდა ეს ყველაფერი, როგორ შემეძლო ასეთი რაღაც მე დამეწერა?!

ეხლა კი წერილი(წარსულ მეს):

’ მიუხედავად იმისა რო ერთნი ვართ მე შენ არ გიცნობ, უფრო სწორედ ვეღარ გცნობ. მიხარია რო ესე წახვედი ჩემგან და წაიღე ის დადებითი(დადებითი სხვებისთვის) თვისებები ჩემგან და დამტოვე ესეთი უემოციო და ცინიკური. პრინციპში მე ეხლა ის ვარ ვინც შენ გინდოდა ყოფილიყავი წლების მერე. ალბათ ვერც წარმოიდგენდი რო ესე მალე შეიცვლებოდი. როგორ შეიძლება ამდენი რამე მოხდეს 1 წელიწადში, დააგროვო ამდენი გამოცდილება?! ერთი რამ შემიძლია ვთქვა все перемены к лучшему. არ ააქ მნიშვნელობა იმას რომ ხანდახან ისე სწრაფად ”იზრდები” რომ შენ თავს ვერ ეწევი. მთავარია ერთ ადგილზე არ დგახარ. ’

წერილი მომავალ მეს:

’ვიცი გაგაცინებს ეს პოსტი და ალბათ 1-2 წლის მერე ამაზეც იტყვი ნეტა ამას ვინ წერდაო. ზუსტად მეც ეგ მინდა, მინდა ვიგრძნო განსხვავება ჩემ წინა და ახალ მეს შორის . უნდა დავრწმუნდე რომ წინ მივდივარ. მინდა მალე გაგიცნო… ’

ცოტა შორიდან დავიწყებ მოყოლას, საიდან დამებადა ეს შეკითხვა.

საკმაოდ კარგ ხასიეთზე ვიყავი როცა სახლიდან გავედი. მიუხედავად იმისა რო ღამე გავთენე,  მეძინებოდა და წვიმდა(წვიმა მიყვარს არა და)… როგორც ყოველთვის 72ით წავედი უნივერსიტეტში. ძილ მორეული, ფიქრებში გართული, დაორთქლილი ფანჯრიდან ვიყურებოდი… ვუყურებდი ხალხს, რომელიც ცდილობდა სადმე თავი შეეფარებინა რათა არ დასველებულიყო.

დანიურ სახლთან, შუქნიშანთან, ”მარშუტკა” გაჩერდა. მეც დავიწყე ხალხის თვალიერება, არაფერი განსაკუთრებული. კუთხეში ქალი და კაცი იდგა, ეტყობოდათ რაღაცაზე ლაპარაკობდნენ, რატომღაც მეც ამ წყვილს დავუწყე ყურება. ნახევრად მძინარე მე, რაღაც ისეთმა გამოაფხიზლა რაც თავიდან საერთოდ ვერ გავაანალიზე. კაცმა, რომელიც ერთი შეხედვით ნორმალური ჩანდა მუხლი ამოარტყა, თუ ჩაარტყა ამ ქალს. ქალი ჩაიკეცა… აი მერე ზუსტად არ მახსოვს ეს ქალი ან რამდენ ხანში ადგა, ან რა გამომეტყველება ქონდა. რათქმაუნდა ცოტა ხანი გრძედლდებოდა ეს ყველაფერი, შუქნიშანთან ვიდექით.  მგონი მე უფრო დიდი დარტყმა მივიღე ამ ყველაფრის შემყურე ვიდრე იმ ქალმა. ცოტა ხანი საერთოდ ვერ ვხვდებოდი ეს ყველაფერი მართლა მოხდა თუ მომეჩვენა. იმდენად ამაზრზენი სიტუაცია იყო, ვფიქრობდი ნეტა საერთოდ არ დამენახა.

ზიზღი მახრჩობდა, რაღაც დიდი ყელზე მაწვებოდა… ყველაზე გამაღიოზიანებელი ის იყო რომ ჩემ გარდა არავინ არ შეიმჩნია, სწორედაც რო არ შეიმჩნია თითქოს ჩვეული მოვლენაა ქალის ქუჩაში ცემა.

მდაბიო საზოგადოება რომელსაც მხოლოდ თავისი პრობლემები აწუხებს, მაგრამ როცა თვითონ უჭირს ყურადღებას მოითხოვს.

თავში ერთიანად ბევრმა აზრმა გამირბინა. ჩავსულიყავი და რამე დახმარება გამეწია იმ ქალისთვის, ვინმესთვის დამეძახა, თუნდაც იმ კაცის წასვლას დავლოდებოდი და მერე დამემშვიდებინა… საბოლოოდ დავრჩი ”მარშუტკაში” გაშეშებული და ამ ბოლო დროს უკვე ხშირად გავლებულმა აზრმა თავი შემახსენა. და რაში მდგომარეობს ჩემი აზრი? იმაში რომ, დაუფიქრებლად დავასხმევინებდი ასფალტზე ტვინს იმ კაცს, ყოველგვარი დანაშაულის და სინდისის ქენჯნის გარეშე. კაცი, რომელიც ქუჩაში ქალს ფეხს ურტყავს მუცელში იმსახურებს სხვა სასჯელს, სიბრალულს, ან რაიმე ადამინურ სხვა გრძნობას? რათქმაუნდა არა, სიკვდილიც კი ზედმეტად იოლი გამოსავალია ესეთი ”ადამიანისთვის”.

ეხლა მეორე უკიდურესობა. ამ ყველაფრის შემხედვარე აღმოჩნდნენ 4-5 ბიჭი რომლებმაც სიცილ-ხარხარით ჩაუარეს წყვილს. დარწმუნებული ვარ ამ ბიჭებისთვის რომ გეკითხა თავს მოიკლავდნენ იმის მტკიცებით რომ ქალის პატივისცემა იციან. ანდაც პატივისცემა რა შუაშია, როცა ხედავ ვიღაც ა#ვარი ქალს ურტყავს, ელემენტარული არ უნდა გაგიჩნდეს იმის მოთხოვნილება რო გააჩერო???

რათქმაუნდა უფრო ადვილია თეორიულად იყო მამაცი ვიდრე პრაქტიკულად.

მეტის დაწერის სურვილი არ მაქ. უბრალოდ ზოგი ადამინი ტყუილა იკავებს ადგილს დედამიწაზე…

პ.ს. თუ გრამატიკული შეცდომები მაქ, მერე გადავიკითხავ და გავასწორებ. ეხლა მაგის ნერვები აქ მაქ :@

ვინაიდან ამ ტექსტის გადათარგმნაზე თავის დროზე ძალიან ბევრი ვიწვალე, რათა ერთ-ერთ საიტზე სტატია დამედო თავს უფლებას ვაძლევ ჩემ ბლოგზეც გადმოვიტანო.

პირსინგი-სხვა და სხვა საგნების შეყვანა სხეულის, რომელიმე(ნებისმიერ) ნაწილში. პირსინგი ითვლება ბოდი არტის ერთ-ერთ სახეობად.

როგორ მოუვაროთ პირსინგს

პირსინგის მოვლის ტდანტარტული პროცედურა, “საყურიდან” ნადების მოშორება რომელიც ყოველთვის თან ახლავს ახალ პირსინგს. პირსინგის(ნახვრეტის) შიგნიდან გაწმენდა არ ხერხდება და არც არი აუცილებელი, გარედან დამუშავება კი უნდა მოხდეს ძალიან ნაზად. პირსინგის გასაწმენდად თქვენ დაგჭირდებათ ქლორგექსიდის ან მირამისტინის ხსნარი. ეს პრეპარატები არის ფართო სპექტრის ანტისეპტიკები. პირსინგის შეხორცების მანძილზე საჭიროა დღეში ორჯერ დილით და საღამოს მისი გაწმენდა. გაწმენდა უნდა მოხდეს ბამბის ტამპონით ძალიან ნაზად. არავითარ შემთხვევასი არ აიძროთ გამხმარი სისხლი ან ნადები. მის მოსაცილებლად პირსინგზე 5–10 წუთით მიიდეთ ანტისეპტიკით გაჟღენთილი ბამბა.

არავითარ შემთხვევაში არ ატრიალოთ და ამოძრაოთ “საყურე”.

ორალური პირსინგის მოვლა– ნებისმიერი ორალური პირსინგის მოსავლელად გამოგადგბათ გამოსავლები ანტისეპტიკები რომლების შეიცავენ ქლორგექსიდს. ამ ხსნარების გამოვლება ხდება დღეში 3–5ჯერ ჭამის შემდეგ.

პირსინგის მოვლა გაღიზიანების ან ინფექციის შემთხვევაში

1) ორალური პირსინგის გაღიზიანება ხდება დიეტის არ დაცვით ან უხარისხო “საყურის” ტარებით.

ამ შემთხვევაში რკომენდირებულია პირსინგის შეცვლა (პირსინგი უნდა იყოს ტიტანის) და ანტისეპტიკის კომპრესების გაკეთება.

2)პირსინგის პრობლემა ძირითადად ტრავმებით და გაღიზიანებით არის გამოწვეული, ასევე უხარისხო “საყურეებით”. ამ შემთხვევაში უნდა შეიცვალოს პირსინგი და გაკეთდეს ანტისეპტიკის კომპრესები 1–2წუთის განმავლობაში.

როგორ ავარჩიოთ პირსინგი

წარბის პირსინგი- წარბის პირსინგისთვის ყველაზე ხშირად მიკრობანანები ან მიკროშტანგები გამოიყენება. დიამეტრი 1.6მმ ხოლო სიგრძე 10-12 მმ.

ყურის პირსინგი- ყურის პირსინგისთვის შეიძლება გამოიყენო ნებისმიერი სამკაული მიკროშტანგები ბანანები რგოლები და ასე შემდეგ

ცხვირის პირსინგი- ცხვირის პირსინგისთვის გამოიყენება მიკრო “ლურსმნები” რომლის დიამეტრი 1მმ-ა ხოლო სიგრძე 6-8 მმ, ხოლო მასალა ტიტანი ან მაღალი ხარისხის ოქრო.

ტუჩის პირსინგი- ლაბრეტი გამოიყენება ყველაზე ხშირად ტუჩის პირსინგისთვის, რომლის დიამეტრია 1.6მმ ხოლო სიგრძე 8-10მმ. მასალა შეიძლება იყო როგორც ტიტანი ისე პლასმასი.

ასევე ტუჩისთვის გამოიყენება რგოლები 1.6მმ დიამეტრი 12-14მმ სიგრძე.

ენის პირსინგი- სტანდარტული ენის პირსინგისთვის გამოიყენება შტანგები დიამეტრით 1.6 სიგრძით 18-10მმ. რგოლები დიამეტრიით 1.6მმ, სიგრძით 14-16მმ.

კერტების(ძუძუს თავების) პირსინგი- შტანგები ან რგოლები გამოიყენება კერტების პირსინგისთვის დიამეტრით 1.6მმ სიგრძით 10-12მმ. ეს პირსინგი ხორცდება 1-2 თვის განმავლობაში, იმის მიხედვით თუ როგორ მოუვლით მას.

ჭიპის პირსინგი – აქაც გამოყენება ბანანები ან რგოლები, 1.6მმ დიამეტრით, სიგრძით 10-12მმ.

ორსულობის დროს სასურველია პირსინგი შეიცვალოს, დრეკადი ტეპლონის მასალის “საყურით”.

ყურის შესაძლო პირსინგები

სხეულის სამკაულების დიდი არჩევანი შეგიძლიათ ნახოთ ამ საიტზე http://www.bodyjewelry.com/

მასალა აღებულია ამ საიტიდან http://www.piercing.ru/

არ მეგონა კიდე რამე გრძნობა თუ გამაკვირვებდა და აი დღეს კიდე ახალი რაღაც აღმოვაჩინე,
უფრო სწორედ აღმომაჩენინეს
დადებითად გატარებული საღამოს შემდეგ მაინც არ ვიყავი კმაყოფილი, თითქოს რაღაც მაკლდა

‘უაზრო შეკითხვა რომელის ერთადერთი დანიშნულებაა რაიმეს თქმა, ლაპარაკის დაწყებაა. უაზრო პასუხი რომელიც ზრდილობის გულისთვისაა გაცემული.
კითხვა მზრუნველი ხასიათის იყო(რა გასაკვირია წვიმაში მოყოლილი და გალუმპული ვიყავი), კითხვის ავტორის ასაკიდან(ერთი შეხედვით) გამომდინარე პირდაპირ გავიგე და არ მივაბი არანაირი ქვეშინაარსი. პასუხი ზრდილობიანი, თქვენობით.’

უკვე მერამდენედ ხდება რომ რაც მომინდება 2-3 დღის შემდეგ ხდება. თანაც ქრონიკული ხასიეთი აქ მიღებული ამ ყველაფერს. აქამდე კარგი იყო, დღეს უკვე ეჭვი შემეპარა მის სიკარგეში (((
ყოველთვის მომწონდა სამხედრო ფორმიანი კაცები. ჩემი აზრით რა გარეგნობის არ უნდა იყოს კაცი ფორმა ყველას უხდება უკლებლივ. შეიძლება ითქვას ფორმა ჩემი სუსტი წერტილია ‘პირველი, მეორე, მესამე შეკითხვის მერე მივხვდი რო უბრალოდ მზრუნველობა არ იყო. ნუ ვინაიდან я не страдаю от ложной скромности 5 წუთიანი ნაცნობობის შემდეგ საკმაოდ საინტერესო დიალოგი გამოგვივიდა, ვიპოვეთ ბევრი საერთო. დიალოგი არ ცდებოდა არანაირ ფარგლებს, “ნამიოკითაც” კი. ასაკშიც მაინდამაინც არ შევმცდარვარ და 29 წლის აღმოჩნდა. თითონაც ზუსტად “გაარტყა” რომ 19ის ვიყავი (ოქტომბერში ვხდები)’ როცა ვხედავ ისეთ ადამიანს ვისთანაც ბევრი საერთო მაქ> მიუხედავად იმისა რომ 5 წუთის ნაცნობია უკვე საკმაოდ კარგად ვიცნობდი, არა მარტო მის გემოვნებას რაღაც საკითხებში არამედ ხასიეთს. შეიძლება ჩემი მინუსია რომ ზედმეტად კომუნიკაბელური ვარ, ბევრს ვიღიმი, პირდაპირი ვარ… ალბათ ამის გამოა რომ მცდარ შთაბეჭდილებას ვუქმნი ზოგს. გაღიმება, ლაპარაკი იმას ნიშნავს რომ ადამიანი შენგან რამეს უნდა ელოდოს? ‘დიალოგი გადაიზარდა მონოლოგში… მონოლოგში იმის შესახებ თუ რატო გამომელაპარაკა. როგორ მოსწონს ჩემი აღნაგობის გოგოები(რამაც ძალიან გამაკვირვა). აღარ დავწვრილმანდები დეტალებით და პირდაპირ ვიტყვი ლაპარაკი უკვე სხვა კუთხით წაიყვანა. მოუხედავად “სხვა კუთხისა” ლაპარაკობდა ზრდილობიანად “ზედმეტების” გარეშე. რათქმაუნდა კომპილმენტს მადლობით ვუპასუხე და ვუთხარი რომ მარტო არ ვიყავი.’

რაც დრო გადის უფრო და უფრო ხშირად მიჩნდება ეს გრძნობა, რომელსაც როგორც შემდგომში აღმოვაჩინე ფსიქოლოგები ”დაუმთავრებელი მოგქმედების ეფექტს” უწოდებენ.

თუ არასწორედ ვთარგმნე შემისწორეთ,  ქართულ ვებ სივრცეში საერთოდ ვერ ვიპოვე ვერანაირი იმფორმაცია ამის შესახებ. ვინაიდან ჩემი ინგლისური არაა იმ დონეზე რომ რამე ვთარგმნო, მივეძალე რუსულ წყაროებს. მოიუხედავად ინფორმაციის სიმცირისა, მაინც ამოვკრიბე საკმაოდ საინტერესო რაღაცეები.

”დაუსრულებელი მოქმედების ეფექტი” ანუ ზეიგარნიკის ეფექტი (Zeigarnik effect) – ფსიქიკური მისწრაფება მოვლენის დასრულებისადმი, გამოიხატება იმაშიც რომ დაუსრულებელი მოქმედება, დაუმთავრებელი სურვილი დაძაბულობის შეგრძნებას ტოვებს ადამიანის ფსიქიკაში. ეს დაძაბულობა ისწრაფის განტვირთვისკენ, რეალური ან სიმბოლური სახით. ამ დაძაბულობის შედეგად ადამიანს ის მოქმედება უფრო ამახსოვრდება რომელიც მან ვერ დაასრულა და არა ის რომელსაც მიაღწია.

დაუსრულებლობის შეგრძნება ბადებს დაძაბულობას, შინაგან კონფლიქტს, ნერვოზს.

ზეიგარნიკი, რომელიც ლევინის ჰიპოთეზას ამოწმებდა იმის შესახებ რომ ადამინს დაუსრულებელი დავალება უკეთ ამახსოვრდება ვიდრე დასრულებული  დაასკვნა, რომ მახსოვრობის ეფექტურობა დამოკიდებულია შედეგის ხარისხსა და ფორმაზე. საინტერესოა ის ფაქტი რომ ტვინი ორჯერ უფრო მეტ დაუმთავრებელ მოქმედებას იმახსოვრებს ვიდრე დასრულებულს. ამ მოსაზრების თანახმად შემდეგი დასკვნა გამოიტანეს: იმისთვის რომ მეხსიერებაში გარკვეული ფაქტები ადვილად ”მისაწვდომი” იყოს საჭიროა ამ დაძაბულობის შენარჩუნება, რომელიც კვლავ თავს იჩენს დავალების დაწყების დროს.

სათუოა ის ფაქტი რომ  ადამიანებს რომელთაც აქვთ ადექვატური თვითშეფასების უნარი, ხშირად შეინიშნება ”დაუსრულებელი მოქმედების ეფექტიც” ხოლო მაღალი ან დაბალი თვითშეფასების დროს არა.

მიუხედავად  უამრავი ექსპერიმენტისა, საბოლოო განმარტება ამ ეფექტს მაინც ვერ მოეძებნა…

წყარო(ები):

http://www.guilt.ru/content/view/55/69/

http://enc-dic.com/enc_psy/JEffekt-Dejstvija-Nezavershennogo-32217.html

ვნახოთ ერთი რა გამომივა

1) გავაკეთე ჰედერი

2) დავწერე პოსტი (ეს :დ )

3) ჩავსვი widgetები

4) დავრეგისტრირდი blogroll.geზე (არ ვიცი რატომ :დ)

5) ეხლა არ ვიცი რა ვქნა :მო: